De Watson-Glaser test: formaat, secties en score uitgelegd

Het eerlijke antwoord is dat de Watson-Glaser test geen intelligentietest is en geen algemene aanlegtest. Het is een gerichte meting van kritisch denken, en het is veruit de meest voorkomende selectie die Britse advocatenkantoren gebruiken voor training contracts en vacation schemes. De huidige versie, Watson-Glaser III, telt 40 vragen in ongeveer 30 minuten, gescoord als een percentiel tegenover een normgroep in plaats van een ruwe geslaagd of gezakt. De meeste kandidaten verliezen de plek op twee van de vijf secties, Recognition of Assumptions en Evaluation of Arguments, omdat die twee het instinct bestraffen om externe kennis te gebruiken in plaats van de tekstpassage voor je.

Belangrijkste punten

• Watson-Glaser III bestaat uit 40 meerkeuzevragen met een werktijd van ongeveer 30 minuten, vastgesteld door de werkgever. De oudere lange vorm Watson-Glaser II telde 80 vragen in 60 minuten.
• Hij wordt uitgegeven door TalentLens, het talentbeoordelingsonderdeel van Pearson, en geleverd als een computergebaseerde test uit een itembank, vaak onbewaakt afgenomen.
• De test heeft vijf secties: Assessment of Inferences (beoordeling van gevolgtrekkingen), Recognition of Assumptions (herkennen van aannames), Deduction (deductie), Interpretation (interpretatie) en Evaluation of Arguments (beoordeling van argumenten). Deze vormen drie gerapporteerde schalen: Recognize Assumptions, Evaluate Arguments en Draw Conclusions.
• De score is het aantal goede antwoorden van 40, omgezet in een percentiel tegenover een normgroep. Het rapport vermeldt ook een T-score, een STANINE en een STEN.
• Gangbare percentielmarkeringen: ongeveer 33 tot 34 goede antwoorden zitten op het 80e percentiel, 36 tot 38 op het 90e, en 39 tot 40 op het 95e tot 99e.
• De meeste topkantoren filteren op het 75e tot 80e percentiel of hoger. Voor concrete cutoffs van Magic Circle, Silver Circle en US BigLaw, zie de pass-marks-uitsplitsing die hieronder is gelinkt.
• Er is geen universele slaaggrens. De lat is het percentiel dat de werkgever tegenover zijn normgroep vaststelt, dus dezelfde ruwe score kan bij het ene kantoor slagen en bij het andere falen.

Wat de Watson-Glaser test werkelijk meet

Watson-Glaser meet kritisch denken, eng gedefinieerd als het vermogen om te redeneren vanuit geschreven informatie zonder dat eerdere overtuiging, externe kennis of emotionele reactie het oordeel vervuilt. Die enge definitie is het hele spel. De test gebruikt bewust passages over omstreden onderwerpen en vraagt je dan alleen te redeneren vanuit wat de passage stelt, niet vanuit wat je toevallig weet dat waar is in de echte wereld.

Daarom presteren sterke kandidaten met diepe vakkennis soms minder. Een financeafgestudeerde die een passage over rentetarieven leest, "weet" uit ervaring misschien dat de conclusie klopt, markeert die als volgend en verliest het punt, omdat de passage zoals geschreven die niet steunde. De test beloont gedisciplineerd lezen boven in het algemeen gelijk hebben.

Het instrument heeft een lange geschiedenis. Het werd voor het eerst ontwikkeld door Goodwin Watson en Edward Glaser in 1925 en herhaaldelijk herzien, meest recent tot de editie Watson-Glaser III die de meeste kandidaten nu afleggen. Het wordt uitgegeven door TalentLens, onderdeel van Pearson, en aan werkgevers in licentie gegeven in plaats van aan kandidaten verkocht, en daarom is er geen officiele oefenversie van de uitgever gericht op testdeelnemers.

Formaat en tijd: 40 vragen in ongeveer 30 minuten

De huidige Watson-Glaser III telt 40 meerkeuze-items. De werktijd wordt doorgaans op ongeveer 30 minuten gezet, wat neerkomt op ongeveer 45 seconden per vraag, al wordt de exacte limiet door de werkgever geconfigureerd en neemt een minderheid hem zonder tijd of met een langer venster af. Omdat WG-III computergebaseerd is en uit een itembank put, kunnen de precieze mix van vraagtypes en de volgorde waarin je ze ziet, verschillen tussen kandidaten en werkgevers.

De oudere lange vorm Watson-Glaser II telde 80 vragen in 60 minuten, en je zult dat formaat nog tegenkomen in ouder voorbereidingsmateriaal. Als je uitnodiging 40 vragen noemt, leg je WG-III af en gelden de tijden hierboven. Noemt hij 80, dan zit je op de lange vorm en heb je hetzelfde tempo per vraag maar het dubbele volume.

De afbeelding hieronder kadert de test in voordat we elke sectie doorlopen. Het is de structuur die de meeste kandidaten hadden willen zien voordat ze gingen zitten.

De meeste uitnodigingen komen na een cv-selectie en voor een assessment centre. Vooral bij advocatenkantoren is het een vroege poort, dus een zwakke Watson-Glaser-score beeindigt de sollicitatie voordat iemand je motivatiebrief aandachtig leest. Die vervroeging is de reden dat hij echte voorbereiding verdient in plaats van een blik de avond ervoor.

De vijf secties, met uitgewerkte voorbeelden

De vijf secties testen elk een andere redeneervaardigheid. Ze zijn niet even moeilijk. In Recognition of Assumptions en Evaluation of Arguments gaan de meeste punten verloren, omdat beide het onderdrukken van externe kennis belonen.

1. Assessment of Inferences

Je leest een korte feitenpassage en beoordeelt dan een lijst voorgestelde gevolgtrekkingen. Voor elk beslis je of die Waar, Waarschijnlijk waar, Onvoldoende gegevens, Waarschijnlijk onwaar of Onwaar is, alleen op basis van de passage. De valkuil is "Waarschijnlijk waar" en "Waar" als inwisselbaar behandelen. "Waar" betekent dat de passage het bewijst; "Waarschijnlijk waar" betekent dat de passage het waarschijnlijk maakt maar niet zeker.

Uitgewerkt voorbeeld. Passage: een bedrijf meldt dat de omzet vorig jaar met 12 procent steeg terwijl het personeelsbestand gelijk bleef. Voorgestelde gevolgtrekking: "Het bedrijf werd vorig jaar productiever per medewerker." Het verdedigbare antwoord is Waarschijnlijk waar. De omzet per hoofd steeg, een redelijke benadering van productiviteit, maar de passage definieert productiviteit niet en sluit prijsstijgingen als omzetdrijver niet uit, dus het is niet bewezen en niet Onwaar.

2. Recognition of Assumptions

Je leest een uitspraak en beslist voor elke voorgestelde aanname of de uitspraak die Aanneemt of Niet aanneemt. Een aanname is iets dat als vanzelfsprekend wordt verondersteld om de uitspraak zinvol te maken. De valkuil is in de echte wereld ware feiten als aangenomen markeren terwijl de uitspraak er niet werkelijk op steunt.

Uitgewerkt voorbeeld. Uitspraak: "We moeten overstappen naar de nieuwe leverancier om kosten te besparen." Voorgestelde aanname: "De nieuwe leverancier rekent minder dan de huidige." Dit wordt Aangenomen; anders heeft de uitspraak geen zin. Voorgestelde aanname: "De nieuwe leverancier zit in het buitenland." Dit wordt Niet aangenomen; de uitspraak werkt ongeacht waar de leverancier zit.

3. Deduction

Je leest premissen en beslist of een gestelde conclusie noodzakelijk volgt. Dit is formele logica. De conclusie moet met zekerheid volgen uit alleen de premissen, zelfs als de premissen onwaar lijken in de echte wereld.

Uitgewerkt voorbeeld. Premissen: "Alle gecontroleerde bedrijven dienen jaarrekeningen in. Dit bedrijf wordt gecontroleerd." Conclusie: "Dit bedrijf dient jaarrekeningen in." Deze conclusie volgt. Verander de conclusie in "Alle bedrijven die jaarrekeningen indienen, worden gecontroleerd" en die volgt niet, want de premisse loopt maar een richting op.

4. Interpretation

Je leest een passage en beslist of een voorgestelde conclusie volgt buiten redelijke twijfel. Hij zit tussen Deduction en Inference: strenger dan "waarschijnlijk", losser dan formele zekerheid. De valkuil is conclusies accepteren die ook maar iets verder gaan dan wat de passage afwoog.

5. Evaluation of Arguments

Je leest een vraag en beoordeelt of elk voorgesteld argument Sterk of Zwak is. Een sterk argument is zowel belangrijk als direct relevant voor de vraag. Een zwak argument is triviaal, off-topic of berust op een hellend-vlak-sprong. De valkuil is opnieuw je eigen mening over het onderwerp te laten beslissen in plaats van relevantie en gewicht te beoordelen.

Hoe de score wordt gerapporteerd

Watson-Glaser wordt gescoord op het aantal van 40 correct beantwoorde items. Die ruwe score wordt dan omgezet in een percentiel tegenover een normgroep, en dat is het cijfer dat werkgevers werkelijk lezen. Een percentiel van 80 betekent dat je beter scoorde dan 80 procent van de vergelijkingsgroep, niet dat je 80 procent van de vragen goed had.

Het Profile Report toont een totaalpercentiel plus een percentiel voor elk van de drie gerapporteerde schalen: Recognize Assumptions, Evaluate Arguments en Draw Conclusions. Verstopt in het technische deel vermeldt het rapport ook het aantal goed, een T-score, een STANINE en een STEN, alternatieve manieren om je ruwe score op een standaardverdeling te plaatsen. Werkgevers nemen de beslissing vrijwel altijd op het totaalpercentiel.

De infographic hieronder koppelt ruwe scores aan de gangbare percentielmarkeringen en somt de vijf secties op een plek op.

De afbeelding hieronder zet de ruw-naar-percentiel-markeringen en de sectielijst vast in een referentiebeeld.

De ruw-naar-percentiel-koppeling verschuift licht afhankelijk van welke normgroep de werkgever kiest, bijvoorbeeld een algemene werkende-bevolkingsnorm tegenover een afgestudeerden- of juridische norm. Een afgestudeerdennormgroep is strenger, dus dezelfde 34 van 40 kunnen een paar percentielpunten lager liggen dan tegenover een algemene norm.

Waar kandidaten punten verliezen

Kandidaten verliezen de meeste punten op drie voorspelbare plekken, en alle drie komen uit dezelfde wortel: externe kennis inbrengen in een test die alleen redeneren vanuit de passage wil.

Het eerste is Recognition of Assumptions behandelen als een algemenekennisvraag. Kandidaten markeren een uitspraak als aangenomen omdat die waar is in de echte wereld, terwijl de uitspraak voor hen er niet werkelijk van afhangt. De discipline is alleen vragen "stort deze uitspraak in zonder deze aanname", niet "is deze aanname waar".

Het tweede is het overlezen van gevolgtrekkingen. In de sectie Assessment of Inferences persen kandidaten de vijfpuntsschaal in een binair en verliezen het onderscheid tussen "Waar" en "Waarschijnlijk waar", of tussen "Onwaar" en "Waarschijnlijk onwaar". De middenopties bestaan met een reden, en de veilige zet is vragen wat de passage bewijst tegenover wat ze alleen waarschijnlijk maakt.

Het derde is tempo. Bij ongeveer 45 seconden per item lopen kandidaten die blijven hangen bij de eerste Deduction-vragen uit de tijd voor de latere secties, waar vaak de makkelijkere punten zitten. De oplossing is eerst de snelle winsten binnenhalen en de formele-logica-items markeren om naar terug te keren.

Hoe je je in een week voorbereidt

Een week gerichte oefening beweegt Watson-Glaser-scores meer dan de meeste kandidaten verwachten, omdat de winst komt uit het leren van de vraagconventies in plaats van slimmer worden. Besteed de eerste twee dagen aan het drillen van Recognition of Assumptions en Evaluation of Arguments, de twee verliesrijkste secties, tot het onderdrukken van externe kennis automatisch wordt. Besteed de volgende twee dagen aan getimede volledige sets zodat het tempo van 45 seconden per item normaal aanvoelt in plaats van gehaast. Gebruik de laatste dagen om elk fout item te bekijken en een zin te schrijven over waarom het juiste antwoord volgt, de meest renderende herhalingsgewoonte voor deze test.

Voor volledige, getimede oefening met uitgewerkte uitleg voor elk item draait onze Watson-Glaser-oefening het echte formaat en tempo. Voor waar de lat echt ligt bij genoemde kantoren, lees de pass-marks-uitsplitsing hieronder voordat je je doel zet.

FAQ

Is de Watson-Glaser test moeilijk?

Hij is op een specifieke manier moeilijk. Het redeneren is niet gevorderd, maar de conventies zijn meedogenloos, en de tijdsdruk van ongeveer 45 seconden per item laat weinig ruimte om te twijfelen. Kandidaten die de vraagtypes oefenen vinden hem behapbaar; kandidaten die koud binnenkomen verliezen doorgaans punten op Recognition of Assumptions en Evaluation of Arguments.

Wat is een goede Watson-Glaser-score?

Er is geen universele slaaggrens. Een goede score is er een die het percentiel overschrijdt dat de werkgever tegenover zijn normgroep heeft gezet. Als richtlijn is het 80e percentiel, rond 33 tot 34 goed van 40, concurrerend voor de meeste professionele rollen, en de meeste topkantoren filteren op het 75e tot 80e percentiel of hoger.

Hoe lang is de Watson-Glaser test?

Watson-Glaser III is 40 vragen met een werktijd van ongeveer 30 minuten, vastgesteld door de werkgever. De oudere lange vorm Watson-Glaser II was 80 vragen in 60 minuten. Beide draaien op ongeveer 45 seconden per item.

Wie geeft de Watson-Glaser test uit?

Hij wordt uitgegeven door TalentLens, het talentbeoordelingsbedrijf binnen Pearson. Werkgevers nemen hem in licentie, en daarom is er geen officiele, op kandidaten gerichte oefenversie van de uitgever.

Wat zijn de vijf secties van de Watson-Glaser test?

Assessment of Inferences, Recognition of Assumptions, Deduction, Interpretation en Evaluation of Arguments. Deze vijf vormen de drie gerapporteerde schalen: Recognize Assumptions, Evaluate Arguments en Draw Conclusions.

Mag je externe kennis gebruiken bij de Watson-Glaser test?

Nee, en dat doen is de meest voorkomende manier waarop kandidaten punten verliezen. Elke sectie vraagt alleen te redeneren vanuit de passage of premissen voor je. Een conclusie die waar is in de echte wereld maar niet door de passage gesteund, wordt fout gerekend.

Is de Watson-Glaser test hetzelfde als een test voor kritisch denken?

Het is een specifieke test voor kritisch denken. De termen "Watson-Glaser", "Watson-Glaser Critical Thinking Appraisal" en "kritisch-redeneertest" worden inwisselbaar gebruikt voor dit instrument, maar andere uitgevers verkopen verschillende tests voor kritisch denken die geen Watson-Glaser zijn.

Kun je de Watson-Glaser test opnieuw doen?

Het herkansingsbeleid wordt door de werkgever vastgesteld, niet door de uitgever. Sommige kantoren staan een herkansing per cyclus toe; veel staan geen herkansing binnen dezelfde sollicitatiecyclus toe. Omdat de test uit een itembank put, trekt een herkansing meestal andere vragen.

Gerelateerd op PrepClubs

• Pillar. Watson-Glaser test overzicht en voorbereiding. De volledige pillar-pagina met het huidige formaat, het gebruik door werkgevers en voorbereidingspaden.
• Diepe oefening. Volledige Watson-Glaser-oefening met uitgewerkte uitleg. $39 one time. Pass Guarantee. Getimede volledige sets in het echte WG-III-formaat.
• Cutoffs. Watson-Glaser pass marks: Magic Circle, Silver Circle en US BigLaw. De percentiellat kantoor voor kantoor zodat je weet waarop je mikt.
• Gids. Wat is een goede cognitieve testscore: benchmarks per test. Cross-test-benchmarks waaronder Watson-Glaser, CCAT, Wonderlic en PI.

Oefenen op PrepClubs

Volledige Watson-Glaser-oefening in het echte WG-III-formaat.

Watson-Glaser beloont het oefenen van de vraagconventies, niet het stampen van feiten. Onze Watson-Glaser-oefentests draaien de vijf secties op het echte tempo van 45 seconden per item, met uitgewerkte uitleg voor elk item die laat zien waarom het juiste antwoord uit de passage volgt en de foute niet. $39 one time. Pass Guarantee.

Start gratis Watson-Glaser-oefening